Verschillende redenen om een agapornis te houden:

  • Om mee te kweken
  • Om als tamme vogel in huis te houden
  • Om als siervogel in een voliere te houden.

Soorten geschikt om te houden voor de kweek:

  • Alle agaporniden soorten mits uw verblijf voldoende bestand is tegen het ‘sloop’ gedrag van deze vogels.
  • De meeste soorten worden gehouden in broedkooien afgewisseld met een voliere of in een voliere waarin een even aantal agaporniden van dezelfde soort wordt gehouden.
  • Voor de kweek hebben de verschillende soorten een andere leefomgeving nodig.

Soorten geschikt om te houden voor de sier in bijv. een voliere:

  • Alle agaporniden soorten mits uw verblijf voldoende bestand is tegen het ‘sloop’ gedrag van deze vogels.
  • Houdt bij voorkeur alleen dezelfde soort vogels in een voliere, in het wild leven ze niet voor niets in hun eigen terratiorium.
  • Verschillende soorten kunnen samen gehouden worden, maar kies bij voorkeur hier voor de oogring soorten ( de fisheri en personatus)
  • Het houden van roseicollis en de oogring soorten is alleen mogelijk als uw verblijf hiervoor meer dan voldoende ruimte bied.
  • Verschillende soorten kunnen onderling ‘moordpartijen’ houden om zo een goede populatie in hun ogen binnen dit verblijf samen te stellen.

Helaas is het leed hierbij vaak al geschied voordat men door heeft dat deze soorten beter niet samen gehouden kunnen worden. Moordpartijen kunnen door gaan tot er uiteindelijk nog maar 2 vogels over zijn in de voliere.

  • Omdat er niet kan worden uitgegaan van een bepaalde afmeting voor een voliere met verschillende soorten agaporniden wordt deze optie niet besproken op deze website.

Soorten geschikt om te houden als tamme vogel in de huiskamer:

  • De meest bekende soort welke in de huiskamer als tamme vogel wordt gehouden is waarschijnlijk wel de roseicollis, met een gedeelde eerste plaats is de fisheri ook een veel geziene soort die de huiskamer opfleurt.
  • De personatus wordt ook als tamme vogel gehouden, maar in een stuk mindere mate.

De soorten Roseicollis ( roseicollie) , Fisheri, Personatus hebben allemaal een eigen karakter en andere uiterlijke kenmerken. Voordat u zomaar een soort uitzoekt op kleur dient u te weten waarom de een veel gehouden wordt, en de ander in stuk mindere mate.

De vogels hebben een natuurlijk karakter. Afhankelijk van waar ze vandaan komen hebben ze natuurlijke vijanden. Een agapornis is immers een prooidier, hoe zij in bepaalde situatie’s reageren is dus deels afhankelijk van hun natuurlijk instinct.

Over het algemeen zijn de meest schuwe soorten ( welke als eerste op de vlucht zullen slaan zodra er in hun ogen gevaar dreigt) moeilijker tam te maken en te houden dan soorten welke minder snel gevaar zien.

Let op! Hierbij wordt altijd vanuit het perspectief van de vogel gekeken, er wordt geen rekening gehouden met wat wij als mens als gevaarlijk achten.

Het verschil tussen de Roseicollis, Fisheri & Personatus:

De A. Roseicollis:

  • Deze soort is waarschijnlijk de meest herkenbare agaporniden soort.
  • De wildkleur variant is een fleurige vogel met zijn groene lijfje en knal rode kopje, met aanwezige oranje snavel.
  • De roseicollis bestaat in veel verschillende kleur mutaties. Zo heb je de groen variant, gele, blauwe en pastel tinten. 
    De wetenschappelijke namen voor al deze kleuren zijn voor een leek en sommige kenners moeilijk te onderscheiden. Daarom is er vaak verwarring over welke kleur iemand nu echt voor zich heeft.
  • Er worden continue nieuwe kleuren vogels gekweekt, hoe aparter de kleur, hoe duurder de vogel. Prijzen van de vogels kunnen daardoor variëren van 15 euro tot meer dan 2000 euro.
  • Door het verschil in kleur mutaties en zijn over het algemeen sociale karakter wordt deze vogelsoort vaak gehouden als huiskamer vriendje.
  • De roseicollis is de grootste soort.
  • Het stem geluid van de roseicollis is het minst schel.
  • Baby’s hebben nog zachte ‘pastel’ tinten welke op latere leeftijd fel en kleurrijk kunnen worden.
  • Deze soort kan over het algemeen ( uitzonderingen daar gelaten) alleen worden samen gehouden met andere roseicollis.

De A. Fischeri (fisjherie):

  • Deze soort is naast de roseicollis waarschijnlijk de meest herkenbare agaporniden soort. Hij deelt dan ook een goede 1 e plaats als het gaat om vogels die in de huiskamer gehouden worden.
  • De fisheri wordt gekenmerkt door een grijzig kopje, duidelijke witte oogring, de wildkleur en lutino hebben een rood kopje met tevens een rode snavel.
  • Ook de fisheri bestaat in verschillende kleur mutatie’s. Groen, geel, blauw, pastel, de fisheri bestaat uit veel minder kleur variatie’s dan de roseicollis.
  • De fisheri is vaak iets kleiner dan de roseicollis.
  • Ook heeft deze een iets schellere geluids toon.
  • Deze soort is ongeveer even schuw als de roseicollis.
  • Deze soort zou over het algemeen samen gehouden kunnen worden met de personatus. ( de jongen worden wel steriel)
  • Is samen met de personatus een iets duurdere variant dan de roseicollis. (hierbij wordt uitgegaan van de wildkleur)

De A. Personatus:

  • Deze soort kenmerkt zicht door zijn aanwezige zwarte kopje. Bij de wildkleur varianten ( groen en geel) is de rode snavel in samenstelling tot de felle diepe kleuren van de vederen prominent aanwezig.
  • Ook de personatus wordt gekenmerkt door een duidelijk witte oogring.
  • Tevens bestaat de personatus in verschillende kleur mutatie’s. Groen, geel, blauw, pastel, de personatus bestaat evenals de fisheri uit veel minder kleur variatie’s dan de roseicollis.
  • Deze heeft het schelste toongeluid van alle 3
  • Is een meester in het begrip ‘slopen’ dit is over het algemeen extremer dan bij de andere 2 soorten.
  • Deze soort is de meest schuwe van alle 3. En wordt hierdoor meer gehouden onder kwekers dan in de huiskamer.
  • Door zijn schuwe karakter ( uitzonderingen daar gelaten) wordt deze vogelsoort het minst in de huiskamer gehouden. Deze soort kan over het algemeen samen gehouden worden met de fisheri. ( de jongen worden wel steriel)
  • Is samen met de fisheri een iets duurdere variant dan de roseicollis. (hierbij wordt uitgegaan van de wildkleur)